Top Module Empty
powered_by.png, 1 kB
Αρχική Σελίδα arrow Τελευταία νέα arrow Τελευταία arrow Εισήγηση Γενικής Συνέλευσης 17.10.2005
Εισήγηση Γενικής Συνέλευσης 17.10.2005 PDF Εκτύπωση E-mail
Γράφει ο/η Νεκτάριος Σαμαρτζής   
30.12.06
Στη Γενική Συνέλευση των εργαζομένων της Ε.Λ.Σ. που πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο στις17-10-2005, την εισήγηση του Σωματείου μας τη διάβασε ο Γεν. Γραμματέας  κ. Ζαχαρίας Τσούμος. 

Καταρχήν να ευχαριστήσουμε όλους εσάς που αποδεχτήκατε την πρόσκλησή μας και παραβρίσκεστε σήμερα εδώ, σε αυτήν τη κρίσιμη περίοδο που διανύουμε στην Ε.Λ.Σ.

Προφανώς την άποψή όλων σας περί της σοβαρότητας της κατάστασης δεν την συμμερίζεται ο παραιτηθείς καλλιτεχνικός διευθυντής κ. Λουκάς Καρυτινός, ο οποίος απαξιώνοντας τους εργαζόμενους της Ε.Λ.Σ., φρόντισε να κάνει την δική του αντισυνέλευση όπου με την λογική του διαίρει και βασίλευε, έστρεψε εργαζόμενους εναντίον μας με το σύνθημα «δίωξ’ τους, πάρε άλλους και μείνε εσύ».

Εμείς πάντως χαιρόμαστε που έστω κι έτσι, αποφάσισε να μιλήσει για πρώτη φορά την προηγούμενη Παρασκευή στους εργαζόμενους μετά από 6 χρόνια θητείας.

Σε αυτήν την προσχηματική, δήθεν ενημέρωση του κ. Καρυτινού, έχουμε κάνει τις διαπιστώσεις μας και έχουμε βγάλει τα συμπεράσματά μας .

Αφού λοιπόν ο κ. Καρυτινός αποφάσισε σαν «καλός καπετάνιος» να εγκαταλείψει το καράβι στην πρώτη κρίση, έσπευσε να μας δώσει και πέντε καλές συμβουλές, διότι όπως είπε, «αυτός δεν πρόκειται να πάθει τίποτα» έστω και αν κλείσει η Λυρική.

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ

Τι ζητήσαμε και εγκατέλειψε ο καπετάνιος το καράβι;

Ένα επίδομα φωνής ζητήσαμε, γιατί έχουμε φτάσει πια, στα όρια της οικονομικής και εργασιακής εξαθλίωσης. Δύο στάσεις εργασίας έγιναν και αυτές υπό αστυνομική επιτήρηση και ο υφυπουργός κ. Τατούλης δήλωνε πως αν δεν υποχωρήσουμε, θα χρεωθούμε το κλείσιμο της Λυρικής.

Και τι κάνανε συνάδελφοι;

ΜΑΤΑΙΩΣΑΝ τον Οθέλλο δύο μέρες πριν από την πρεμιέρα, χρεώνοντας την ματαίωση στους χορωδούς, επικαλούμενοι δήθεν καλλιτεχνικό έλλειμμα. Και διερωτάται λοιπόν κανείς. Είναι δυνατόν το οικοδόμημα της Λυρικής να είναι τόσο σαθρό ώστε να καταρρέει με 2 στάσεις εργασίας 43 εργαζομένων; Να υπενθυμίσουμε εδώ πως τελικά απεργία δεν έγινε ποτέ!!!

Έκτοτε δεχόμαστε μία άνευ προηγουμένου αντεργατική κριτική, εξωκαλλιτεχνική, από κάποιους μουσικοκριτικούς συμβεβλημένους με την Λυρική και το Μέγαρο Μουσικής. Μέχρι και προσπάθεια αμαύρωσης της συνεργασίας μας με τον παγκοσμίου φήμης σκηνοθέτη Franco Zeffirelli έγινε, παρόλο που ο ίδιος μας παρέδωσε γραπτώς τα εύσημά του. Η συνεργασία μας δε, θα έχει και συνέχεια, με παρουσιάσεις σε Σικελία και Ρωσία.

Συνάδελφοι βρισκόμαστε μπροστά σε μία αντίφαση.

Από τη μία να φημολογείται το κλείσιμο του θεάτρου και από την άλλη να έχουμε αύξηση παραστάσεων, παραγωγών και εσόδων. Χαρακτηριστικό δε, είναι το ανά 15ήμερο ανέβασμα καινούριων παραγωγών, μετατρέποντάς μας σε βιομηχανικούς εργάτες, δουλεύοντας Σαββατοκύριακα και αργίες με θεσμοθετημένο 6ήμερο και σπαστό ωράριο εργασίας, με παράλληλη προσπάθεια διατήρησης υψηλού καλλιτεχνικού αποτελέσματος σε έργα διαφορετικού ρεπερτορίου. Για να μην αναφέρουμε κιόλας και την τρομοκρατία που υφιστάμεθα στους χώρους εργασίας.

Στον αντίποδα, ο μισθός των χορωδών έχει μείνει καθηλωμένος τα 2 τελευταία χρόνια, αφού αρνηθήκαμε να υπογράψουμε συλλογική σύμβαση που να υπολείπεται του ποσοστού της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα σωματεία των εργαζομένων του θεάτρου.

Δεν υπογράψαμε συνάδελφοι, διότι δεν ενστερνιζόμαστε τα μεγαλεπήβολα σχέδια του κ. Καρυτινού περί γενικότερης οπερατικής επιμόρφωσης των Ελλήνων σε 5-6 στάδια, όπως ανέφερε, όπου περιλαμβάνεται και η δική μας εξαθλίωση. Έκπληκτοι ακούσαμε αναλύσεις οργάνωσης και διοίκησης επιχειρήσεων που θυμίζουν λογικές Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών, και που δε συνάδουν με το χαρακτήρα του Εθνικού Λυρικού Θεάτρου. Τόνισε δε, πως αυτά είναι τα σημάδια των καιρών.

Εμείς κόντρα στα σημάδια των καιρών λοιπόν, δεν πρόκειται να υπογράψουμε την εξαθλίωσή μας.

Από το 1993 αγωνιζόμαστε για την σταδιακή μισθολογική μας εξομοίωση με τους μουσικούς της ορχήστρας. Αντ’ αυτού ακούμε ότι «ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος», ότι «είμαστε πολλοί και κοστίζουμε» και τέλος το αλησμόνητο «και λεφτά να είχα δεν θα σας έδινα».

Επίσης προωθούνται «πιλοτικά» σχέδια δημιουργίας χορωδίας δύο ταχυτήτων όπως συμβαίνει με τους συναδέλφους μας στην σκηνή της οπερέτας του Ακροπόλ.

Κάτω από τέτοιες συνθήκες πως θα δοθεί το έναυσμα στους νέους καλλιτέχνες για δουλειά στην Ε.Λ.Σ., το μοναδικό Λυρικό Θέατρο της χώρας μας; Υπ’ όψη πως τα τελευταία χρόνια το καλλιτεχνικό προσωπικό έχει συρρικνωθεί σημαντικά.

Θα εφαρμοστούν οι 8μηνες συμβάσεις σύμφωνα με το προεδρικό διάταγμα Παυλόπουλου; Έτσι λοιπόν νοείται η καλλιτεχνική εξέλιξη; Πως θα βγουν από το τέλμα της απαξίωσης και πως θα σκεφτούν να δημιουργήσουν οικογένειες, να αποκτήσουν παιδιά κάτω από τέτοιες  συνθήκες οικονομικής και κοινωνικής αβεβαιότητας;

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ και Υπουργέ Πολιτισμού.

Γιατί αυτή η αδιαφορία για το μοναδικό Λυρικό Θέατρο της Χώρας μας; Γιατί αφήνετε να παραμένει ακέφαλη η Εθνική Λυρική Σκηνή μετά την πάροδο 3 και πλέον μηνών από την παραίτηση του κ. Λουκά Καρυτινού; Δε θέλουμε να δεχτούμε πως αυτό δηλώνει την αδιαφορία του Υπουργείου Πολιτισμού για τη Λυρική Σκηνή, όπως μας επισήμανε ο κ. Καρυτινός.

Μήπως προωθείται σχέδιο σταδιακής αντικατάστασης της Λυρικής από το Μέγαρο ή η υιοθέτηση των συνταγών του Μεγάρου όπως η ενοικίαση αλλοδαπών χορωδιών με εξευτελιστικούς όρους;

Θα μπορούσε να μας δώσει εδώ μία απάντηση και ο κ. Καρυτινός , με την ιδιότητα του μέλους του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του Μεγάρου Μουσικής.

Ένα άλλο φλέγον ζήτημα είναι το κτιριακό. Η Λυρική είναι η μοναδική όπερα της Ευρώπης που δεν έχει στέγη. Η δημιουργία «πελατών» και η αύξηση των χορηγιών δε μπορούν να γίνουν μ’ ένα κτίριο σαν αυτό που έχουμε. Ανακοινώθηκε λοιπόν μέσω του τύπου ότι ο κ. Τατούλης συμφώνησε με τον κ. Αλογοσκούφη για τη δημιουργία κτηρίου με τη μέθοδο της σύμπραξης του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Πολλές φορές στο παρελθόν έχει ανακοινωθεί κάτι παρόμοιο, αλλά η σύμπραξη με ιδιωτικό τομέα είναι κάτι που ακούγεται για πρώτη φορά και πιστεύουμε πως σ’ αυτό ενέχεται ο κίνδυνος να εμπλακεί η Λυρική σε λογικές αγοράς, ανταλλαγών και δούναι-λαβείν, που θα υποβαθμίσουν την πολιτιστική προσφορά της ΕΛΣ.

Έχει δίκιο ο κ. Καρυτινός να μιλά για τα σημάδια των καιρών, αφού ο ίδιος είναι αρωγός παρόμοιων ενεργειών, όπως τον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας της Ε.Λ.Σ., που ο ίδιος είχε προτείνει και που προέβλεπε 66 οργανικές θέσεις διοικητικού και τεχνικού προσωπικού και αλίμονο καθόλου μα καθόλου καλλιτεχνικό προσωπικό, δηλαδή χωρίς μονωδούς, χορωδούς και χορευτές. Πάλι καλά που κάποιο μέλος της προηγούμενης Κυβέρνησης δεν το υπέγραψε. Ευτυχώς, διότι ο κ. Καρυτινός, χωρίς πλέον καλλιτέχνες, θα υποχρεωνόταν να διευθύνει με tape.

Κλείνοντας αξίζει να αναρωτηθούμε τι θέλουμε τελικά.

Θέλουμε να γυρίσουμε στην εποχή των μαικηνών, όπου η όπερα ήταν προνόμιο της αυλής, προς τέρψιν των εκλεκτών και προς όφελος των  «ευνοουμένων»;

Αν όντως οι κυβερνήσεις ενδιαφέρονται να γίνει «για τους πολλούς» θα πρέπει να δίνονται ίσες ευκαιρίες σε όλους να την προσεγγίσουν,  με φθηνά εισιτήρια και αναβαθμίζοντας τη μουσική παιδεία στην Ελλάδα.

Ζητάμε λοιπόν:

1) τον άμεσο διορισμό καλλιτεχνικού διευθυντή στην Ε.Λ.Σ.

2) την κατασκευή του Εθνικού Λυρικού μας Θεάτρου

3) τη συμμετοχή των εργαζομένων στο Δ.Σ. της Ε.Λ.Σ.

4) τη μισθολογική αναβάθμιση των καλλιτεχνών της Ε.Λ.Σ.

5) τη δημιουργία εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας της Ε.Λ.Σ.

Ο πολιτισμός είναι κοινωνικό αγαθό.

Δεν είναι δουλειά της Λυρικής, συνάδελφοι, να βρίσκει «πελάτες», αλλά είναι υποχρέωση του κράτους να δημιουργεί μαθητές, γιατί ο βασικός σκοπός της Εθνικής Λυρικής Σκηνής είναι εκπαιδευτικός.

ΠΑΝΤΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΧΟΡΩΔΩΝ ΤΗΣ Ε.Λ.Σ.

 
< Προηγ.   Επόμ. >
© 2018 www.chorels.gr
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.
H ελληνική διανομή είναι μια προσφορά της onScreen