Top Module Empty
powered_by.png, 1 kB
Αρχική Σελίδα arrow Τελευταία νέα arrow Τελευταία arrow Εισήγηση ΣΧΟΕΛΣ στην ημερίδα μουσικών
Εισήγηση ΣΧΟΕΛΣ στην ημερίδα μουσικών PDF Εκτύπωση E-mail
Γράφει ο/η Νεκτάριος Σαμαρτζής   
22.11.07

Η εισήγηση του σωματείου μας έγινε από τον Γενικό Γραματέα κ.Νεκτάριο Σαμαρτζή...

 

ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΣΑΜΑΡΤΖΗΣ (ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΧΟΡΩΔΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ Ε.Λ.Σ.)

Καλησπέρα και από εμένα, από τους Χορωδούς της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Προέρχομαι από το καλλιτεχνικό χώρο του μοναδικού Λυρικού Θεάτρου της Χώρας μας. Ενός Θεάτρου που εξαιτίας της αδιαφορίας των διαφόρων κυβερνήσεων αδυνατεί να πραγματοποιήσει τον σκοπό του, δηλαδή τη παρουσίαση έργων όπερας και οπερέτας Ελλήνων και ξένων συνθετών στους απλούς ανθρώπους της καθημερινότητας ανά την Ελλάδα κι όχι μόνο στην ελίτ της Αθήνας. 

Συμφωνώ με την πρόταση που έκανε προηγουμένως και η κα Μελά και η Ομοσπονδία για να δημιουργηθεί ένα Μουσικό Επιμελητήριο τύπου Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών έτσι ώστε να υπάρξει μια διαβάθμιση των πτυχίων μας, γιατί τόσο εμείς οι χορωδοί και οι μονωδοί όσο και οι μουσικοί είμαστε, όπως γνωρίζετε οι περισσότεροι, αδιαβάθμητοι.

Στην Εθνική Λυρική Σκηνή οι συνθήκες εργασίας θυμίζουν συνθήκες θεάτρων του 1930. Οι χώροι του Λυρικού μας Θεάτρου είναι απαράδεκτοι τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για το κοινό. Οι χώροι προβών δεν πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις υγιεινής και ασφάλειας  για την εργασία των τραγουδιστών. Το ίδιο συμβαίνει και με τα καμαρίνια –αν θα μπορούσα βέβαια να τα χαρακτηρίσω ως καμαρίνια. Τόσα χρόνια οι εργαζόμενοι παραπονιούνται για την έλλειψη σύγχρονου Θεάτρου και όλες οι κυβερνήσεις απλώς δίνουν υποσχέσεις. Τόσα χρόνια τα λεφτά που δίνονταν για τα ενοίκια των χώρων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη δημιουργία ενός σύγχρονου Θεάτρου. Τόσα χρόνια καμία κυβέρνηση δεν ανέλαβε την πρωτοβουλία να φτιάξει θέατρο με λεφτά του Κρατικού προϋπολογισμού. Τώρα που η κατάσταση έχει φτάσει πια στο αποκορύφωμά της, εμφανίστηκε σαν από μηχανής Θεός η ιδιωτική πρωτοβουλία που ακούει στο όνομα Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, με προοπτική να κτίσει την καινούρια όπερα, κάνοντας τους εργαζόμενους καθώς και το κοινό της Ε.Λ.Σ. να υπερθεματίζουν αυτή την προσπάθεια, αγνοώντας όμως τις συνέπειες μιας τέτοιας χορηγίας. 

Όσων αφορά τους εργαζόμενους χορωδούς.

Ανεργία μαστίζει τον κλάδο μας. Υπάρχουν μόνο τρεις επαγγελματικοί χώροι όπου μπορούν να απασχοληθούν οι ενδιαφερόμενοι τραγουδιστές του λυρικού ρεπερτορίου, είτε ως μόνιμο προσωπικό, είτε ως έκτακτοι χορωδοί για την κάλυψη των αναγκών ενός συγκεκριμένου έργου. Οι τρεις αυτοί χώροι είναι η Εθνική Λυρική Σκηνή, η Χορωδία της ΕΡΤ και τέλος η Χορωδία του Δήμου Αθηναίων. Αποτέλεσμα μιας τόσης περιορισμένης δυνατότητας εργασιακής απασχόλησης, είναι η αδυναμία απορρόφησης των απόφοιτων μονωδών των Ελληνικών ιδιωτικών Ωδείων ή και αντίστοιχων ξένων ιδρυμάτων.

Όταν όμως κάποιος καταφέρει να προσληφθεί στο Θέατρο, στην Εθνική Λυρική Σκηνή,  συνειδητοποιεί ότι οι οικονομικές απολαβές δεν έχουν καμία σχέση με τις αντίστοιχες των Ευρωπαϊκών Θεάτρων. Ένας μισθός που ξεκινάει από 1000€ και φτάνει μέχρι 1300€ ανάλογα με την προϋπηρεσία βέβαια, για εξαήμερη απασχόληση, χωρίς Κυριακές, γιορτές και αργίες, και  με σπαστά ωράρια επί καθημερινής βάσης, είναι πολύ λίγος για να ζήσει ο καλλιτέχνης αξιοπρεπώς και να μην αναγκάζεται να κάνει δεύτερη δουλειά, στα ενδιάμεσα κενά, συμπληρώνοντας τα «προς το ζην».  Βέβαια αυτός ο μισθός δεν συγκρίνεται με το μισθό των μουσικών των νυχτερινών κέντρων οι οποίοι δεν έχουν ούτε καν ασφάλιση όπως ακούσαμε προηγουμένως. Είμαστε όπως φαίνεται και προνομιούχοι! 

Αν όμως κάποιος περιμένει να δουλεύει μόνο με  τις extra προσλήψεις, που γίνονται για τις έκτακτες ανάγκες μιας παραγωγής, τότε νιώθει αγανάκτηση και οργή με τον τρόπο που τον εκμεταλλεύεται το Θέατρο. Δουλεύει με σύμβαση έργου για χρονικό διάστημα τουλάχιστον δύο μηνών επί καθημερινής βάσης και αμείβεται ανά παράσταση, με ποσό που δεν υπερβαίνει περίπου τα 350€ καθαρά για κάθε παράσταση.  Φυσικά σε όλο το χρονικό διάστημα που απασχολείται από το Θέατρο, δεν μπορεί να δουλεύει κι αλλού εξαιτίας της εξαρτημένης εργασίας που απαιτεί το Θέατρο. Να τονίσουμε ότι τα 10 τελευταία χρόνια, οι αμοιβές των εκτάκτων χορωδών έχουν μειωθεί ως και 40% .

Στην Εθνική Λυρική Σκηνή από τον Ιούνιο του 2000 υπογράφονται Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας διάρκειας άλλοτε ετήσιες κι άλλοτε διετείς. Πάγιο αίτημά μας είναι η δημιουργία εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας του Θεάτρου, που εκκρεμεί από την αλλαγή του νομικού πλαισίου της Ε.Λ.Σ. το 1994, με αποτέλεσμα ο αριθμός των ατόμων που απαρτίζουν τη χορωδία να μην είναι καθορισμένος, έχοντας έτσι μία διαρκή συρρίκνωση των δυναμικού αυτής. Περίπου 450 εργαζόμενοι είναι αυτή τη στιγμή στη Λυρική Σκηνή, από τους οποίους οι 180 είναι καλλιτέχνες, από τους οποίους 180 οι 54 είναι χορωδοί. Αν είναι δυνατόν φυσικά να γίνει καλλιτεχνικό έργο με τόσους εργαζομένους.

Οι αυξήσεις που δίνονται είναι κατά ένα μικρό ποσοστό μεγαλύτερες από τις αυξήσεις της Γ.Σ.Ε.Ε. Στην τελευταία Σ.Σ.Ε. που είχε διάρκεια δύο χρόνων, δόθηκε αύξηση της τάξεως του 10%,  μας είπανε προνομιούχους, αλλά όμως μετά την πάροδο των 9 πρώτων μηνών. Η ανισότητα όμως που υπάρχει ανάμεσα στις αμοιβές των χορωδών και στις αντίστοιχες των μουσικών της ορχήστρας του θεάτρου είναι πολύ μεγάλη. Γι’ αυτό κι εμείς, εδώ και χρόνια,  ζητούμε εξομοίωση  των μισθών κατά ποσοστό 80-90% του μισθού των μουσικών, όπως άλλωστε συμβαίνει και στις άλλες  χώρες της Ευρώπης. Δυστυχώς, η απαξίωση των καλλιτεχνών μεγαλώνει με την πάροδο των χρόνων. Καμία κυβέρνηση δεν έχει εισακούσει τα αιτήματά μας  και δε δίνει λύσεις στις ανάγκες των καλλιτεχνών.  Ειδικά τώρα που ο πολιτισμός εμπορευματοποιείται, πρώτο μέλημα των διοικήσεων είναι η απόκτηση φθηνού εργατικού δυναμικού, λες και η τέχνη μετριέται με οικονομοτεχνικές μελέτες αντίστοιχες των ιδιωτικών επιχειρήσεων. Σας ανέφερε προηγουμένως και ο συνάδελφος ο κος Παρασκευόπουλος ότι ο κος Κυριακόπουλος μας μοίρασε στο θέατρο ένα ερωτηματολόγιο που αφορούσε την αγορά και  πως μπορούμε να ελέγξουμε εμείς την πορεία της Λυρικής σαν επιχειρηματίες. Δηλαδή οι εργαζόμενοι να σκεφτούν πως θα είναι σαν επιχειρηματίες. Αν είναι δυνατόν. Καταρχήν μιλάμε για θέατρο και καλλιτεχνικό έργο και δεν μιλάμε για επιχειρήσεις.

Στην πρόσφατη καταγγελία της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας διεκδικούμε:

  1. 12% αύξηση.
  2. Επιστημονικό επίδομα 20% για τους κατόχους πτυχίων ΑΕΙ ή ΤΕΙ (που δεν δίνει η Λυρική Σκηνή)
  3. Προσαύξηση 75% για εργασία κατά τις Κυριακές κι αργίες.
  4. Όταν άλλαξε το νομικό πλαίσιο κάποιοι παλιοί συνάδελφοι συνδικαλιστές δυστυχώς κατάφεραν να περάσουν μέσα στο καλλιτεχνικό επίδομα,  τα ανθυγιεινά, τις Κυριακές, τις αργίες, τα νυχτερινά, το επιστημονικό επίδομα, τις ξένες γλώσσες, την ΑΤΑ. Διευκρινίζω ότι ο μισθός μας χωρίζεται σε βασικό και καλλιτεχνικό. Περάσανε μέσα σ’ αυτό το καλλιτεχνικό όλα τα πράγματα που δεν είχαν καμία σχέση με το καλλιτεχνικό. Πως το κατάφεραν δεν ξέρω.
  5. Μπορώ να πω ότι έχουμε πετύχει 30 ώρες εργασίας την εβδομάδα, αλλά δυστυχώς οι ώρες αυτές είναι σπαστές.
  6. Διεκδικούμε να μην γίνονται πρόβες τις ημέρες των παραστάσεων. Δεν ξέρω βέβαια αν θα το πετύχουμε.
  7. Προσαύξηση 25% για τη νυχτερινή εργασία
  8. Οικογενειακό επίδομα 5% για κάθε τέκνο ( το επίδομα του ΟΑΕΔ είναι μηδαμινό)
  9. Κατάργηση του άρθρου που προβλέπει ειδική άδεια από τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή για τις καλλιτεχνικές δραστηριότητές μας έξω από το Θέατρο. Από τη στιγμή που μας ζητάνε αποκλειστικότητα στο θέατρο, θα πρέπει να μας πληρώνουν και για την αποκλειστικότητα. Αλλά δυστυχώς οι μισθοί που παίρνουμε είναι πολύ λίγοι. Δεν συγκρίνονται με την αποκλειστικότητα που θα έπρεπε να είχαμε στο θέατρο.
  10. Τέλος απαιτούμε οι έκτακτοι συνάδελφοι να προσλαμβάνονται  με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας (συμβάσεις ορισμένου χρόνου) κι όχι συμβάσεις έργου που παίρνουν διαφορετικό ένσημο, που δεν έχει καμία σχέση με το ένσημο το δικό μας, των παλαιών τουλάχιστον συναδέλφων.

Για το ασφαλιστικό τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Οι χορωδοί δουλεύουν κάτω από αντίξοες συνθήκες. Πληρώνοντας 10% αυξημένο ασφάλιστρο είχαν το δικαίωμα οι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του ΙΚΑ πριν το 1993 να παίρνουν σύνταξη στα 50. Αντί λοιπόν να μεριμνήσει το Υπουργείο Εργασίας σε συνεργασία με το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων να εντάξει το κλάδο των χορωδών (ηθοποιών) μελοδραματικού θεάτρου στα βαρέα κι ανθυγιεινά-βάση μελετών που είχαν γίνει στο παρελθόν- αφαιρεί το δικαίωμα της ειδικής κατηγορίας συνταξιοδότησης με αυξημένο ασφάλιστρο ψηφίζοντας πρώτα το νόμο Σιούφα και στη συνέχεια το νόμο Ρέππα, καταδικάζοντας τους εργαζόμενους χορωδούς σε αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης κατά 10 χρόνια, δηλαδή δίνοντας σύνταξη στα 60 χρόνια, μειώνοντας τις εργοδοτικές εισφορές κατά  3,6%. Αναρωτιέμαι τι έκαναν οι συνδικαλιστές του κλάδου εκείνη την εποχή όταν έβλεπαν μια τέτοια ισοπεδωτική αφαίρεση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων . Χρέος μας λοιπόν είναι να αντισταθούμε σε αυτή την απαξιωτική συμπεριφορά των κυβερνήσεων αντιδρώντας σθεναρά στα σχέδιά τους.Ευχαριστώ.

Τελευταία ανανέωση ( 04.10.08 )
 
< Προηγ.   Επόμ. >
© 2019 www.chorels.gr
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.
H ελληνική διανομή είναι μια προσφορά της onScreen